Lion Heart Foundation
  

WEBLOG

Blije Patienten - 9 Mei 2016
door: Ruurd van Rooijen

Aan het eind van mijn vorige nieuwsbrief maakte ik een min of meer terloopse opmerking van een mazelen uitbraak. Die is voorlopig nog niet afgelopen, over twee weken begint een nationale vaccinatie campagne, en in ons ziekenhuis krijgen we heel wat mazelen patiëntjes te zien. Aangezien de permanente isolatie afdeling nog in aanbouw is, oplevering ergens vierde kwartaal dit jaar, brengen we deze patiënten onder in een van de nog steeds aanwezige hospitaal tenten. Aangezien het overdag bloedheet is in zo’n tent hebben we een deel van een overdekte walkway als mazelen verblijfplaats aangewezen zodat patiënt en care taker in de schaduw kunnen zitten en niet mengen met andere patiënten. En dan loop je daar een keer toevallig langs en staan dr Erdi en Markus te overleggen over de behandeling van een heel erg ziek kind dat al aan een infuus ligt en waarvan het nog maar de vraag is of die het zal halen. Aan mij de vraag, kan je voor elektriciteit zorgen in Tent A dan kunnen we dit patiëntje aan de zuurstof leggen. Geen probleem, zuurstof concentrator aangesloten en even later ligt het kindje aan de zuurstof. Een week later is het kind goed opgeknapt en is het vandaag ontslagen. Zie de foto’s 1, 2 en 3. Weer een succesje, grootmoeder en tante met kind blij vertrokken.

Een ander heel blij iemand was Mohamed. Hij was al maanden bij ons in de “Blue Tent” de geïmproviseerde afdeling voor patiënten met chronische wonden. Deze jonge man van 25 jaar had een zeer verwaarloosde tropische zweer, waarschijnlijk een tijd lang behandeld met “native herbs” en in feite veel te laat naar het ziekenhuis gekomen. De open wond was zodanig ontwikkeld dat er niets anders opzat dan een bovenbeen amputatie. Zoiets kost inclusief de maanden lange verpleging en medicijnen ruim een miljoen Leones, zeg € 175, en de familie heeft er twee maanden over gedaan om dat bedrag bij elkaar te krijgen aangezien we in principe vooraf voor een (geplande) operatie laten betalen. Klinkt misschien hard maar uit medelijden korting geven kan gewoon niet anders kunnen we het ziekenhuis wel sluiten. Overigens is dat bedrag slechts een klein deel van de werkelijke kostprijs. Nu is het moeten verliezen van een been natuurlijk een behoorlijk ingrijpende gebeurtenis en vooral ook de vraag hoe verder. Doorgaans zitten mensen zowel voor als na de ingreep aanvankelijk in zak en as voor ze echt hun leven weer kunnen oppakken als dat al lukt. Voor Mohamed was de amputatie een bevrijding, hij keek er naar uit en hij zag alleen maar de positieve kanten van de ingreep. Met een prothese zou hij weer kunnen lopen en zijn leven verder oppakken. Nu de operatie wond is genezen is hij gisteren naar Makeni gebracht waar in het overheidsziekenhuis een prothese maker is, dr Bambino, die er een voor hem op maat zal maken. We werken al langer samen met dr Bambino en ook met een Amerikaanse organisatie, Arms Around Sierra Leone die de kosten van de prothese en de fysio therapie voor zijn rekening neemt. En vlak voordat Mohamed richting Makeni zou vertrekken kon Dr Erdi hem het goede nieuws vertellen dat een (anonieme) donor in Nederland de kosten van zijn operatie wilde betalen, kortom hij kreeg zijn geld terug om verder aan zijn toekomst te kunnen bouwen. Anonieme donor wordt dan hier vertaald als “the Oporto (blanke) does not want to expose himself”. Zie de foto impressie.

Dat achter de betaling moeten aanzitten om te zorgen dat het volledige bedrag wordt betaald is een van de vervelende aspecten van het werk, vooral voor de dokters en het gaat je soms niet in de koude kleren zitten om ook in hele trieste omstandigheden het volle bedrag te moeten eisen, bijvoorbeeld van een patiënt die net is overleden maar nog niet alles had betaald. Maar ja het geld is gewoon nodig om het ziekenhuis (afgezien van andere (donor) inkomsten bronnen) te kunnen laten voortbestaan. Ik zelf wordt er (gelukkig) niet vaak mee geconfronteerd, meestal als het over een overleden patiënt gaat waarvan de nabestaanden vragen of die met de ambulance naar huis kan worden gebracht. Nu zijn we sowieso geen voorstander van dit soort vervoer (ambulances zijn voor de levenden) en rekenen daar dan ook een hoge prijs voor (ook een soort van bron van wat inkomsten) en hoe verder weg hoe hoger de prijs want onze doelgroep is tenslotte ons Chiefdom en niet half Sierra Leone. Dan komt er een naast familie lid van de pas overledene met die vraag bij mij en vertel ik hem dat het als hij dat per se wil bijvoorbeeld anderhalf miljoen Leones gaat kosten, erg veel geld. Steevast dan de vraag of het niet voor de helft of nog minder kan. Dan zal ik hem, terwijl hij daar staat met tranen van verdriet in zijn ogen toch moeten zeggen dat dat niet kan, take it or leave it.    

 Zoals uit het voorgaande blijkt hebben we dus nog steeds een (mazelen) isolatie in een tent en een geïmproviseerde afdeling voor chronische wonden. Met de in aanbouw zijnde permanente isolatie afdeling met daarbij een zaal van 10 bedden voor chronische wonden komt daar een eind aan. De ruw bouw is momenteel in volle gang, er zijn twee 40 voet containers met bouw materialen op zee onderweg naar Freetown (zal nog wel even duren voor ik ze (belasting vrij) uit de haven los heb gekregen) alleen de financiering voor het hele gebouw is nog niet helemaal rond. Dit project wordt gesteund door Wilde Ganzen. Het bedrag dat Lion Heart via sponsor acties bij elkaar weet te krijgen wordt door WG met 50 % verhoogd. Een van die sponsor acties is het (weer) door mij lopen van de vierdaagse van Nijmegen. Inmiddels ben ik ingeloot voor deze 100st editie en om het debacle van vorig jaar te voorkomen waar ik na twee dagen uitviel door te weinig getraind te hebben, ben ik inmiddels volop aan het trainen. Afgelopen 2 maanden elke zaterdag ochtend (behalve vorige week, herstellend van een fikse malaria) en morgen maar eens kijken of ik aan de 40 km kom. ’s Ochtends bij licht worden de deur uit, dan is het de eerste drie uur goed te doen, daarna wordt het echt warm. Bij deze mijn oproep aan mijn trouwe sponsors en uiteraard ook nieuwe om mij en daarmee de verdere ontwikkeling van ons ziekenhuis te steunen. Dat kan via www.devierdaagsesponsorloop.nl , voer mijn volledige naam (ruurd van rooijen) in, klik op mijn naam of mijn foto links op de pagina en de rest wijst zich (hoop ik) vanzelf. En zoals gezegd Wilde Ganzen verhoogt het bedrag met 50 %. Overigens wordt dit voor mij de laatste keer dat ik als militair (reservist) loop (ontslag per 1 augustus) hetgeen wel betekent dat ik nog steeds 4 x 40 km moet lopen terwijl als burger op mijn leeftijd het 30 km is.

In mijn eerste nieuwsbrief dit jaar heb ik iets geschreven over onze interne opleiding tot Nursing Aide. Het klasje is inmiddels ver gevorderd en vorige week begonnen aan het meelopen in de afdelingen. Hoe het met het klasje tot nu toe is gelopen is te lezen in het stukje (bijgevoegd) dat ik heb geschreven voor de Hervormde Kerk in Katwijk a/d Rijn die door middel van een aantal maandelijkse collectes deze opleiding sponsort.

Ik laat het hierbij. Nog een drukke week voor de boeg. Eind volgende week ga ik voor een week of drie naar Nederland. Even bijkomen, beetje aankomen en de zinnen verzetten.

Voor nu hartelijke groet en wellicht tot ziens in Nederland,

Ruurd

 

 BLOGS   
BLOG
Ruurd van Rooijen heeft een weblog bijgehouden met zijn ervaringen, indrukken en werkzaamheden...
lees meer >
WILDE GANZEN
Steunt zowel de bouw van de isolatieafdeling, als het bouwen van een solarpark bij het Lion Heart Medical Centre!
lees meer >